හදෙහි ගීතය


කවිය නුඹ විය
මුවග රැව්දෙන
සදාකාලික මතකයේ
දෙනෙත් හැරගෙන
දසත බලනට
ඉඩක් නොමැතිද ජීවිතේ

විසල් අහසක
පතුලෙ හිඳගෙන
නිශායාමය ගතකලේ
සිතක් නොමැතිද
මදෙස යොමුවන
දෙනෙත් සැමවිට
පැවසුවේ

හද සොරාගෙන
සිත වසන්කළ
දෙනෙත ඔබ කොහෙදෝ ගියේ
සිත පහන් කළ
සහන් ගීතය
අරුත නැත මට
වැටහුනේ

රුසිරු බොතේජු

Advertisements

තනි නොතනිය


සමුදුර මහ ගැඹුරු තැනකි
නිල් දියවර සොඳුරු බවකි
අප හමුවේ නමි
ජීවිතයේ තනි නොතනිය
දුරුවෙනවා නම්

රෑ අහසේ තනියෙන් සඳ
රැයෙහි අඳුර මකාලන්න
පායනවා නම්
ඒ එළියෙන් රැයෙහි සිසිල
දුරුවෙනවා නම්

සමුදුර අග ගිලෙනා සඳ
හිරු රශ්මිය මකාලන්න
එහියනවා නම්
ඒ සුවයෙන් මුලු ලෝකෙම
සුවපත්වේ නමි

රුසිරු බොතේජු

Redox


ඔබ මාදෙස බලා සිනාසුනේ
ඔක්සිහරනයට කැමැත්තෙන් බව දැනුනි
නමුත් මාධ්‍යය ආම්ලික නොවූනිසා
එය නොහැකි විය

අද මාධ්‍යය ආම්ලික නමුදු
ඔබ වෙනත් අනුවකින්
ඔක්සිකරනයවී ඇති බැවින්
මා තනිවීමි

රුසිරු බොතේජු